Snik… weer een dag die bijna voorbij is, weer een blad vol gekribbel dat ik aan mijn Heer moet tonen… snik… dan vraag je je af …waarom Heer?  Waarom hebt u ons zo liefgehad en doet U dat nog steeds?  Uw liefde, Uw genade, zo dichtbij en ik …  vaak zo veraf!

    Morgen weer een nieuwe dag, een nieuw blad dat onbeschreven is! Het vorige kladblad, mag ik laten liggen aan het kruis! ;o)

    “De Kracht van het Kruis”
    Vertaling Bart Aerts,2009

    Oh, om de zonsopgang te zien
    van de donkerste dag:
    Cristus op weg naar Golgotha.
    Beproefd door zondige mensen,
    Verscheurd en afgebeuld, toen
    genageld aan een houten kruis.

    REFREIN:
    Dit is de kracht van het kruis:
    Christus werd zonde voor ons;
    nam de schuld, droeg de toorn-
    Wij staan vergeven aan het kruis.

    Oh, om de pijn te zien
    uitgedrukt op Je gelaat,
    Het vreselijk gewicht van de zonde dragende.
    Iedere verbitterde gedachte,
    Iedere verdorven daad
    Als kroon op Uw bloederig voorhoofd.

    Nu het daglicht vlucht;
    Nu de grond beneden
    Beeft als zijn Maker Zijn hoofd buigt.
    ’t Voorhangsel in tweeën gescheurd,
    Doden zijn levend geworden;
    “Het is volbracht!”  de overwinningskreet.

    Oh, om mijn naam te zien
    Geschreven in de wonden,
    Want door Uw lijden ben ik vrij.
    De dood is verpletterd;
    Eeuwig leven behoort mij toe,
    Verworven door Uw onzelfzuchtige liefde.

    LAATSTE REFREIN:
    Dit is de kracht van het kruis:
    Zoon van God- gedood voor ons;
    Wat een liefde!  Wat een prijs!
    Wij staan vergeven aan het kruis.