“Het geloof nu is een vaste grond van de dingen die men hoopt, en een bewijs van de zaken die men niet ziet.” (Heb.11:1)

Onlangs heb ik me weer laten verleiden om een discussie aan te gaan met een evolutionist.  Al gauw ben je dan geneigd om keiharde bewijzen te zoeken die zijn overtuigingen onderuit halen.  Maar mijn tegenstander was niet de minste en deed me nadenken over dingen.  Hij wilde onomstootbare argumenten horen waarom het evolutionisme een leugen was.  In de discussie waren verschillende christenen betrokken en werden allerlei feiten en wetenschappelijke argumenten aangehaald, maar met feiten en wetenschap raak je niet verder dan een steekspel waarin het een argument wordt bestookt met een ander.  Dit bracht me eigenlijk terug naar mijn vertrekbasis.   Waarom geloof ik in de scheppingstheorie?  Wel, omdat… de Bijbel het zegt.  Als christenen kunnen we groeien in onze feitelijke kennis en voor een groot stuk kunnen we die kennis ook gebruiken om onze overtuigingen te verstevigen, maar als puntje bij paaltje komt kunnen we niet anders dan erkennen dat onze overtuigingen gebaseerd zijn op een geloof dat voortkomt uit de Bijbel.  Laat deze Bijbel uit de discussie en ieder argument kan worden weerlegt met een ander zodat de discussie nooit zal ophouden.

Heel deze discussie zette voor mij de rijkdom van die Bijbel weer extra in de verf.  Een boek dat beweert Gods Woord te zijn en alles te bevatten wat we als mens nodig hebben hier op aarde (2Tim.3:16-17). Ook al zou het leven niet verder reiken dan het hier en nu, dan nog is een leven gebaseerd op dit boek een vervuld leven, een genoegzaam leven met een duidelijk doel.  Ieder christen heeft het voorrecht om te mogen leven met deze ‘all in one’ handleiding.  Of het nu gaat om geboorte, sterven, huwelijk, man, vrouw, kinderen, werk, relaties, vriendschappen, ruzies, zaken doen, verkeerde keuzes, zonden etc., steeds kan de christen terugvallen op dit boek en van daaruit leven.  Wat een rijkdom!  Als je de mensen rondom je ziet sukkelen om ook maar enige zin aan hun leven te geven, als je ouders ziet worstelen met het grootbrengen van hun kinderen, als je mensen hopeloos ziet staren bij de dood van een geliefde, als je zakenlui hun hersenen ziet breken over de manier van zakendoen, als je zovelen ziet twijfelen en tasten naar enige houvast in de dingen die ze doen, als je zoveel mensen ziet worstelen met bittere gevoelens over het onrecht dat hun is aangedaan, dan valt het pas op hoe eenvoudig en rijk het christenleven wel kan zijn.  Eender welke vraag begint met: “Wat zegt de Bijbel hierover?”  Zulk een leven geeft een vreugde, zekerheid en volheid die de wereld met haar meningen niet kan geven.  Daarbij is het ook een beproefde methode waarin tal van christenen in de geschiedenis ons zijn voorgegaan.  Leven door geloof, gebaseerd op Gods beloften… een oude weg die moeilijk te begaan is en vraagt om vertrouwen, maar waarbij niet één mens ooit op het eind van zijn leven spijt heeft gehad dat hij met dit vertrouwen heeft geleefd.  Waarom ben ik daar zo zeker van?  Wel, omdat… de Bijbel dat zegt!

“Gelukkig de mens…die vreugde vindt in de wet van de HEER en zich verdiept in Zijn wet, dag en nacht. Hij zal zijn als een boom, geplant aan stromend water. Op tijd draagt hij vrucht, zijn bladeren verdorren niet. Alles wat hij doet komt tot bloei. Zo niet de wettelozen! ” (Psalm 1:1-4, NBV)

Sola Scriptura